یا قتیل یا حسین وقتی همه زمین و زمن زیر و رو شود زیر سم ستور بدن زیر و رو شود بی سر که شد مقطع الأعضای کربلا پس مابقی نیمه ی تن زیر و رو شود چیزی نمانده بود دهن وا کند زمین تا گفت : زیر نیزه دهن زیر و رو شود فریاد یا أخاه شنید و به خویش گفت پس خیمه گاه خواهرمن زیر و رو شود از لابلاي خنجر و

زیر زنجیر بلا خورد شده بال و پرم به کجایی پسرم دم افطار شد از زهر جفا خون جگرم به کجایی پسرم

خروج کاروان اباعبدالله از مدینه الا ای نغمه های ناله پردازمحرم از همین حالا شد آغاز مدینه دارد آهنگ جداییحسین فاطمه شد کربلایی الا ای اشک های پر ز احساسبپاشید آب پشت پای عباس غمی از تربت پیغمبر آیدکه نجوای علی اکبر آید الهی دشمنت خواری ببیندقد و بالای زینب را نبیند صدای ناله ای در بین زن هازده شعل

ولادت سیدالساجدین(علیه السلام) دوباره وحی، دوباره نگاه پیغمبر زبور آل محمد، به ماه پیغمبر دوباره رویشِ نهج البلاغه ای دیگر و تا قیام قیامت گواه پیغمبر صحیفه ای که ملَقّب به اُخت قرآن است چراغ روشن عشاقِ راه پیغمبر چه خوب؛ ختم رسالت، رسالتش باقیست امام، حلِّ معمای راه پیغمبر و هر که یافت مقام اطاع

ولادت حضرت علی اکبر(علیه السلام) وقتی خدا به لطف مجدد نظر کند بر خلق با جمال محمد نظر کند خواهد خدا تجلیِ اعظم کند به خلق پس می سزد به جلوۀ سرمد نظر کند روی خداست، روی محمد، علی، حسین یعنی خدا به صبغۀ احمد نظر کند بر انبیاء یکصدوبیست و چهار هزار دفعه علیِ اکبرِ ایزد نظر کند آیا علیِ اکبرِ مرسل شن

ولادت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) مژده که گل سر سبد فاطمه آمد از باغ جنان، سرو قدِ فاطمه آمد دستِ مددِ حق، مددِ فاطمه آمد اینک سند مستند فاطمه آمد جبریل بشارت دهد از عالم بالا امروز که طاووس جنان بال گشوده دل از همۀ اهل سماوات ربوده از سینه یاران، غم و اندوه زدوده این کیست که بر ما همه

یارب ادرکنی به توبه میکند این افتخار وا دارم گناهکارم و حُبُّ الحسین را دارم مرا به حُرّ و زُهیر و بُریر حاجت نیست که اتصال به گلهای مصطفا دارم اگر به توشه، ثوابِ عمل ندارم من ولی به سینه تَولّای مرتضا دارم اگر دلم، حَرمُ الله است، یعنی که میان سینه، ضریحی ز کربلا دارم دلم…دلم…دلم از قتلگا

السلام علیکِ یا اُمَ المؤمنین یا خدیجةَ الکُبری(س) بخوان خدای نبی را بخوان خدای خدیجه که سفره های سحرهاست از دعای خدیجه بگیر درس وفا را هم از وفای خدیجه سزاست اینکه بگوئیم از صفای خدیجه منم گدای خدیجه شوم فدای خدیجه خدیجه همسر طاها خدیجه مادر زهرا خدیجه بانوی والا خدیجه شیعۀ مولا خدیجه قبلۀ دلها

به آغوش مدینه عاقبت مادر رسیدم من اگر چه قد کمان و مو سپیدم،روسفیدم من تو میدانی چه آمد بر سرم، ای مادر خسته هر آنچه از مدینه تا مدینه بود، دیدم من

به ذکر یاعلی،جان میدهم عالیِ اعلا را بخوان خود یاعلی،بالا سرم این نام زیبا را علیاً یاعلی،ذکر عروج و ذکر معراجم صدای دلنشین تو مصفا میکند ما را

عمری مرا خون جگر، قوت و غذا بود شیرین ترین قوتم همین زهر جفا بود با کس نگفتم لحظه ای، اسرار خود را اسرار من در کربلای کوچه ها بود

گفتی بساط گریه برایت بپا کنند با گریه یاری دل خون شما کنند گفتی که در وداع برادر نوا کنند گاهی میان گریه برایت دعا کنند تاقت نداشت خواهرت انگار بیش از این از تو شنیده بود غم یار پیش از این

اَلی شیعیانم، اَلی عاشقان مرا درد دلهاست با دوستان غمم روی غم بسکه انباشته جوانی،مرا پیر اِنگاشته همه عمرِ من بود، خونِ جگر من از نوجوانی شدم دربدر

روزیکه از وجود،، دوعالم معاف بود نور شما به عرش خدا در طواف بود ارواح و نور و طینت تان پاکِ پاکِ پاک یعنی وجودتان ز ازل صافِ صاف بود هریک برآمده ز تجلای دیگری یک نور واحدی که شعاعش مضاف بود از نورتان تجلی خلقت شروع شد آن خلقتی که خالص و بی انحراف بود ما را هم از وجود شما منَتی رسید رخسارتان برای دل ...

لب تشنه ای و از لب نِی کام بُرده ای با کربلا دل از همه ایام بُرده ای آب فرات و آب حیاتند تشنه اَت آب بقاء را تو لبِ جام برده ای

روضۀ ورود به شام ای چشمهای هرزۀ شامی، حیا کنید ناموسِ اهلبیت و تماشا! اِبا کنید این ازدحامِ زشتِ اَراذل برای چیست بر آل پاک فاطمه کمتر جفا کنید

زبانحال نوکر امام حسین(علیه السلام) داده خدا مقام مرا خادم الحسین ارباب خوانده نام مرا خادم الحسین من بی حسین گمشده ای بی نشانه ام بنویس پس تمام مرا خادم الحسین

بسم رب الحسن علیه السلام غزلیات امام زمان عجل الله برای دهه اول محرم لطفا به ادامه مطلب رجوع نمایید

بسم رب الحسن علیه السلام غزلیات امام حسین علیه السلام برای دهه اول محرم لطفا به ادامه مطلب رجوع نمایید

بسم رب الحسن علیه السلام روضه های دهه اول محرم لطفا به ادامه مطلب رجوع نمایید